หน้าหนังสือทั้งหมด

ปัญญา สมันตปลาก้า อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
219
ปัญญา สมันตปลาก้า อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญญา สมันตปลาก้า อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 932 [ปรับอาบัติด้วยกันเป็นต้น] หลายทว่า ปาจิตติยาน ทุกขฎา คาถา มีความว่า ท่านปรับ ทุกฎากับปาจิตติด้วย ในสภาพบั้ง ๑๓ โภคินวมวกวัด.
เนื้อหานี้ศึกษาเกี่ยวกับอาบัติในพระวินัย โดยเฉพาะการปรับทุกขฎาและปาจิตติในกรณีต่างๆ ของภิกษุและภิกษุณี ที่มีข้อบังคับอย่างเคร่งครัด คำอธิบายชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติและข้อกำหนดในวินัยเถรวาท ซึ่งมีความสำ
พระวินัยและการทำกาสในพระพุทธศาสนา
220
พระวินัยและการทำกาสในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญามีลูกปลาทำกาส อร่อยตามพระวินัย ปริวาร วันเดินนา - หน้าที่ 933 ในอย่างนี้ที่ 1, เป็นสังฆามิสส ในอย่างนี้ที่ 2. สองงถาม ํิฮิตสุด สภีติ ตุตตตา มีความว่า อนัต 4 กอง นันแส ย่อมมีแก่ผู้มีอ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำกาสตามพระวินัย และการปฏิบัติของภิกษุในเรื่องต่างๆ ซึ่งรวมถึงการทำหน้าที่ในหัตถบาต การปฏิบัติเมื่อมีการขอโทษ และการรักษาความบริสุทธิ์ในอาหารที่เบียดเบียนต่อกัน โดยเน้น
การศึกษาพระธรรมในศาสนา
222
การศึกษาพระธรรมในศาสนา
ประโยค - ปัญญามีตะปลากิ า อรรถถภระวนิ ปริวาร วันนา - หน้าที่ 935 ถูกสงฆ์ยกวัตร เป็นสังฆามิตเสส แก่ภิขุทั้งปลาย มีพระโภคกลิกร เป็นต้น ผู้ประพฤติดตามพระเทวตผู้นำลายสงฆ์ และเป็นปาจิตต์ัย แก่นั่งจัดทบทักภ
บทความนี้นำเสนอความสำคัญของพระธรรมในชีวิตของภิกษุ การทำความเข้าใจถึงเหตุและปัจจัยที่ทำให้เกิดอาบัติต่างๆ และการปฏิบัติต่ออาชีวะซึ่งเป็นเรื่องสำคัญในแนวปฏิบัติของพระสงฆ์ โดยอธิบายถึงความปรารถนาและการแก
ปัญจสมันต์ปลากาก: บทเรียนเกี่ยวกับโภชนาการในพระพุทธศาสนา
223
ปัญจสมันต์ปลากาก: บทเรียนเกี่ยวกับโภชนาการในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญจสมันต์ปลากาก อรรถฅพระวัน ปริวาร วันนา - หน้าที่ 936 สองเท่า ปญฺ โชนปฺจยามีความว่า ภิกฺษุผู้นำหนดรับโภชนะจากมือของบุคคลคือนุ่งผู้นำหนด เติมเกลาให้เราคบกัน กลืนเข้าไป องค์อาเนื้อนุษย์ กระเ
บทเรียนนี้นำเสนอเกี่ยวกับอาการและหลักการโภชนาการที่สำนักพระพุทธศาสนาได้กำหนดไว้ สำหรับภิกษุในการรับประทานอาหาร รวมถึงข้อบังคับที่จำกัดการกินของภิกษุและสภาพการณ์ที่อาจเป็นอาบัติ การมุ่งหมายเพื่อความสละ
ปัญจมนต์ปลามคา: ความเข้าใจในพระวินัย
224
ปัญจมนต์ปลามคา: ความเข้าใจในพระวินัย
ประโยค - ปัญจมนต์ปลามคา อรรถคาถา พระวินัย ปริวาร วินนา - หน้าที่ 937 สองบทว่า ปุณณุธ์ อภิรณฺณ อ มีความว่า ก็แอลอภิรณฺณ ย่อมมีแก่สหธรรมิกทั้ง ๕ เหมือนกัน. จริงอยู่ วิจฉันโวหาร เพื่อ ประโยชน์แก่บริวารมิ
เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถคาถาในพระวินัยที่นำเสนอแนวคิดสำคัญเกี่ยวกับสหธรรมิกทั้ง ๕ และการปฏิบัติของภิกษุในการดำรงชีวิตในสังคม โดยบทเรียนดังกล่าวชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรักษาศีลและการมีอิสระในทางปฏิบัติ
ปัญจมนต์ปลากา อรรถบทพระวินัย ปริวาร
225
ปัญจมนต์ปลากา อรรถบทพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญจมนต์ปลากา อรรถบทพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 938 ปาจิตตีย์, เมื่อสำเร็จการขึ้นเป็นอภัย ละทัดฐาน ต้องทุกกฎ หลายบทว่า เทว ภายะ ทีว มีความว่า ภิกขุณี ต้อง อาบัติ ๒ กอง ในนโอกาสที่บัง
ในเนื้อหานี้จะมีการตรวจสอบและอธิบายถึงความสำคัญของอาบัติในพระวินัย รวมถึงกฎและข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับภิกษุ เช่น การไม่ดูองคชาตและข้อบังคับในการรับบิณฑบาต โดยมีการอ้างอิงถึงหลายบทในพระวินัยที่เกี่ยวข
อรรถกถา พระวินัย ปริวรร วัณณา
226
อรรถกถา พระวินัย ปริวรร วัณณา
ประโยค - ปัญญามันตลาปลวกา อรรถกถา พระวินัย ปริวรร วัณณา - หน้าที่ 939 สองบรรทัด เตดตุตพิส สมฺมาวตนตา ได้แก่ ความ ประพฤติดีชอบ ในวัตรหลังหลาย มีประมาณเท่านั้น ของภิกษุที่สูงง ยวัดราหนั้นแน่นแล สองบรร
เนื้อหาส่วนนี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของการประพฤติดีในวินัยของภิกษุ ซึ่งมีมาตรฐานในเรื่องของมูลฐานต่าง ๆ รวมถึงการแสดงโทษล่วงเกินของบุคคลสี่จำพวก การรักษาวินัยให้บริสุทธิ์เป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้เกิดความสงบ
คำสอนเกี่ยวกับมุสาวาทและอุฐฐูในพระพุทธศาสนา
227
คำสอนเกี่ยวกับมุสาวาทและอุฐฐูในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญา สมันตปลากกา อรรถกพรเว้น ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 940 [มุสาวาทมืองค์ ๔ เป็นคำ] สองบวกว่า อุฐฐูโกล มุสาวาท โท มีความว่า มุสาวาท ที่ ประกอบด้วยองค์ ๔ ตั้งแต่คำว่า "ก่อนแต่พูด ผู้ขึ้น มีความ
เนื้อหาในบทนี้พูดถึงมุสาวาทที่ประกอบด้วยองค์ ๔ และการส่งเสริมการฟังและให้ผู้อื่นฟังในพุทธศาสนา โดยยกคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ต้องอาศัยการฟังธรรมและการฝึกฝนของภิกษุ และอธิบายถึงการอุปสม
การศึกษาในพระวินัยและรัฐธรรม
228
การศึกษาในพระวินัยและรัฐธรรม
ประโยค - ปัญญามสมันดปลาสากก อรรถกพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 941 แก่อกูนั่นแล คือ ย้อมด้วยปราชญาเหมือนกันอย่างพระเทวทัต เป็น ฐูลลัชญ์ แก่บุคคล ๔ คน ผู้ประกะพิจารณามิสุทธ์ผู้ทำสงฆ์เหมือน วิญญาณหลา
เนื้อหาเกี่ยวกับพระวินัยและความเข้าใจในหลักการทำสงฆ์ โดยมีการอธิบายความแตกต่างระหว่างบุคคลที่ทำกรรมที่ดูไม่สุจริต รวมถึงการอ้างอิงถึงพระเทวทัตและการ địnhนิยาม กรรมที่สงฆ์พิงและคำที่เกี่ยวข้อง เช่น อัญ
ปัญญามสมันดปลาทากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
229
ปัญญามสมันดปลาทากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญญามสมันดปลาทากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วังแดง - หน้าที่ 942 อดีตจีวรวั้ 10 วัน. หลายบทว่า ปญฺญูนึว วสฺุ สุตตา ทาทฏพุท อิธี จีวร ได้แก่ พิ้งให้ถอนหน้าสงธรมทั้ง 5 ที่เดียว [๕๕๓] สองบทว่า สต
เนื้อหาเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ที่ว่าด้วยจีวรและการใช้งานในระยะเวลาที่เหมาะสมของภิกษุในพระวินัย อธิบายว่าภิกษุควรอาบน้ำรักษาความสะอาดอย่างไร รวมถึงการให้ความสำคัญกับการรักษากฎการปฏิบัติและวินัยของสงฆ์ที่ถูกต้
ธรรมะเกี่ยวกับกรรมและวรรณะในพระวินัย
230
ธรรมะเกี่ยวกับกรรมและวรรณะในพระวินัย
ประโยค - ปัญญามันดปลาทากา อรรถกะพระวินัย ปิรวั วัณนา - หน้าที่ 943 [ว่าด้วยธรรมะเป็นอาทิ] หลายบทว่า ทุตามส กุมโฆลา อุตต มีความวา พระผู้ มีกระอากสรรธรรมโอา ๒๓ นับรวมละ ๓ ในธรรม ๓ อย่างนี้ คือ อปโลกธรรม
เนื้อหานี้กล่าวถึงธรรมะที่เกี่ยวข้องกับกรรมและวรรณะในพระวินัย โดยพิจารณาถึงการกระทำตามธรรมที่เรียกว่าอปโลกธรรม ซึ่งเกี่ยวข้องกับกรรม ๖ อย่าง และมีการลงรายชื่อของกรรมที่เป็นวรรณะโดยธรรม รวมถึงกลุ่มที่
การวินิจฉัยในธรรมวินัย
232
การวินิจฉัยในธรรมวินัย
ประโยค - ปัญญามีสมันตปาลากา อรรถกถพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 945 ย่อมะแข็ง คือย่อมถึงความประกอบโดยชอบ ด้วยสัมมาวินัย. แต่ในธรรมเหล่านี้ สัมมาวินัยอย่างเดียวแล เว้นสมทธ์หลายเสีย ย่อมะแข็ง คือ ย่อม
บทนี้อธิบายถึงสัมมาวินัยและความสำคัญของการเว้นสมะในอาบัติสามกอง โดยระบุว่าอาบัติใดที่ไม่มีส่วนเหลือจะสามารถรับด้วยอธิกรณ์ได้ และพิจารณาบทบาทของความเห็นในธรรมวินัยที่ระบุไว้โดยพระผู้มีพระภาค นอกจากนี้ย
การวิเคราะห์พระธรรมในอธิบูฏ
233
การวิเคราะห์พระธรรมในอธิบูฏ
ประโยค - ปัญญามีดนปลากาก อรรถถกพระวันนี ปวิริย วันฉนา - หน้าที่ 946 อธิบายทูรืนนี้ มีความเห็นในประเภทแห่งอธิบูฏนี้ว่า เป็น อรรถธรรม มีความสงสัยในประเภทแห่งอธิบูฏนี้ มีความเห็นใน ประเภทแห่งผู้มีความสง
บทความนี้กล่าวถึงอธิบูฏในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความเห็นในประเภทแห่งอธิบูฏว่าเป็นธรรม และการไม่ยึดติดกับความสงสัย บทความยังกล่าวถึงพวกที่ถูกระบุในสถานะธรรมและการแสดงธรรม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการตีความและการ
เสภโมนาคา วัดเนา
234
เสภโมนาคา วัดเนา
ประโยค - ปัญญามณีตาปลามาก อรณถพระวันวิปวาร วันเนา - หน้าที่ 947 [boo] เสภโมนาคา วัดเนา วิถีฉันในเสภ โมเนาคา พึงทราบดังนี้ :- บทว่า อล่มโลก มีความว่า ผู้ไม่มีสิ่งงาส ด้วยสิ่งงาส มี อุปโสภะและปวารานเป็
บทของเสภโมนาคาได้เน้นไปที่การสอนทางจิตใจและความหมายที่ลึกซึ้งของคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเกี่ยวกับปัญญาและการตัดสินใจในชีวิต ทั้งนี้การใช้คำต่างๆ เน้นให้เห็นถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมและการอยู่ร
ปัญหามดปากกิลา ในอรรถกถาพระวินัย
236
ปัญหามดปากกิลา ในอรรถกถาพระวินัย
ประโยค - ปัญหามดปากกิลา อรรถกถาพระวินัย ปวราว วัดณานา - หน้าที่ 949 จริงอยู่ อฏิพบุคคลเหล่านั้น ทั้ง ๑๑ จำพวก ต้องปราจะสมาชิกในเพศ คณะสังแล้วแท้ บ่าว่าว่า ได้แก่ ไม่บอกก็ว่าว่า หลายบบท คิริ โนะ จ ปร ภ
ปัญหามดปากกิลาในอรรถกถาพระวินัยสำรวจแนวทางและเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกในเพศคณะสงฆ์ โดยเฉพาะการอยู่ร่วมกันในกุฏิและข้อบังคับต่าง ๆ ที่นำมาซึ่งการพิจารณา ทำให้เกิดความเข้าใจในข้อปฏิบัติ เช่น เมื่ออ
ปัญญามสมิตปลาทากิ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
237
ปัญญามสมิตปลาทากิ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญญามสมิตปลาทากิ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนั้นนา - หน้าที่ 950 เป็นปาจิจิตย์ แก้ภิกษุผู้รับ (อีวธ) จากมือภิกขูนี้ ผู้ปรสมะ ใน สำนักงานภิกษุทั่งหลายฝ่ายเดียว เป็นทุกภุวก แก้ภิกษุผู้รับจากมื
บทความนี้อธิบายถึงการวินิจฉัยและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับภิกษุในการปฏิบัติหน้าที่ ยังรวมถึงข้อกำหนดต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาจารย์ และการกระทำที่ถูกต้องตามพระวินัย การอธิบายเนื้อหานี้ช่วยให้เข้าใจถึงบทบาท
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร: การอุปสมบทและปัญหาที่เกี่ยวข้อง
238
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร: การอุปสมบทและปัญหาที่เกี่ยวข้อง
ประโยค - ปัญญา สมันตปลาาทกา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดนา - หน้าที่ 951 หมายถึงถามมิสมา ในครรังหลาย มีกรุงเทพสืบเป็นต้น ซึ่งมีประมาณ 12 โยชน์ กล่าวว่า ปวติวิหารมนุตเตน ตรัสหมายอาการชักสี คือเนื้อความ
เนื้อหาอภิปรายถึงความหมายและข้อสงสัยเกี่ยวกับการอุปสมบท และคำถามที่เกี่ยวพันกับพระวินัย โดยยกตัวอย่างจากปัญหาต่างๆ ในพระไตรปิฎกและกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับพระจำนวนมากที่ให้คำสำคัญในเรื่องการจัดการทางศ
ความหมายของโจทกุตาและบทบาทของภิกษุ
239
ความหมายของโจทกุตาและบทบาทของภิกษุ
ประโยค - ปัญญามีตั้งถึงกุษณูปะพรัวา วันอาณา - หน้าที่ 952 กล่าวว่า โจทกุตา ตรงหมายถึงการอุปสมบทของอัพพุ- บุคคล มีมั่นเท่ากับเป็นต้น. แต่คำที่มาในกรณีว่า "ตามที่ ๑, ตรงหมายถึงกรรมไม่พร้อม หน้า ๒ อย่า
ในบทนี้มีการกล่าวถึงความหมายของคำว่า 'โจทกุตา' ซึ่งหมายถึงการอุปสมบท และการเข้าใจกรรมของภิกษุที่ไม่มีอาบัติเกี่ยวกับการวางตน รวมถึงการปฏิบัติตนของภิกษุในสถานการณ์ต่างๆ เช่น การพูดคำจริงและการประพฤติตน
การศึกษาเกี่ยวกับอรรถกถาพระเวสวัณ
242
การศึกษาเกี่ยวกับอรรถกถาพระเวสวัณ
ประโยค - ปัญจมสนืตปลากกา อรรถกถาพระเวสวัณ ปิติรว วัดนา - หน้าที่ 955 กะเทียม โภชนะประดิษฐิ และกัปปิยมังสที่เหลือ แล้วกลืนกิน กล่าวว่า เอก โอปสมุนโณ เอก อนุปสมุนโณ เป็นต้น ตรัสหมายถึงรูปไปออกก雅 ถ้ากว
เนื้อหาในบทนี้อธิบายถึงความหมายที่เกี่ยวข้องกับกิริยาของผู้ใช้และอิทธิพลของกรรมที่เกิดขึ้นจากการกระทำที่มีอำนาจ ขอให้ระลึกถึงคำสอนที่กล่าวถึงบ้าง แม้หลังจากอาบัติก็ต้องมีการรับรู้ และความเข้าใจในบริโภ
ปัญญามนต์ปลาทาก อรรถถพรพระวินัย
243
ปัญญามนต์ปลาทาก อรรถถพรพระวินัย
ประโยค - ปัญญามนต์ปลาทาก อรรถถพรพระวินัย ปริวาร วัดถาวนา - หน้าที่ 956 ความคิดเห็น ๒ ท่านกล่าวหมายถึงการใช้ไปในกรับน้ำและไม่สีฟืน ของภิญญ์ผู้ใช้นั่นเอง [๒๖๖] หลายท่าน ว. ภิญญ์นิ โฉ, อ. ผิษฐยา วงษ์ ม
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการใช้ภิญญ์ในพระพุทธศาสนา โดยมีการแสดงถึงการไม่ต้องรับโทษจากการปิดหรือการใช้เขตภายใน อีกทั้งยังชี้ให้เห็นความสำคัญของวินัยและการมีส่วนร่วมของสงฆ์ในกิจกรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะการไม